De rode aarde onder onze voeten, de geur van houtvuur die ’s avonds tussen de huizen blijft hangen en in de verte het geluid van stemmen, muziek en kinderen die spelen. Overdag het geluid van lachende jongeren, zingende kinderen en gesprekken in en rondom de kerk. Zeven weken lang mochten we dit opnieuw van dichtbij meemaken in Malawi.
We trokken op met jongeren en kinderen, verdiepten ons samen in Gods Woord, gingen de dorpen in en namen de tijd voor gesprekken die soms zomaar veel dieper gingen dan verwacht. En wanneer de avond viel, waren er de gesprekken rond het kampvuur, onder een donkere Afrikaanse sterrenhemel. Tussendoor waren er bergen om te beklimmen, mooie plekken om te ontdekken en vooral veel mensen om te ontmoeten.
We verbleven bij Richard en Trijnie en hun gezin en mochten opnieuw meewerken in het werk dat daar al gebeurt. Tegelijkertijd waren deze zeven weken voor ons ook een belangrijke periode van verdere oriëntatie op onze eigen uitzending. Waar wil onze Koning ons gebruiken? Waar ligt ons hart? Wat zijn we dankbaar dat we ons mogen toevertrouwen aan Hem Die ons liefheeft! Hij gaat voor ons uit en wij mogen in Zijn voetstappen wandelen!
De eerste dagen
De eerste dagen stonden vooral in het teken van de voorbereidingen voor de komst van de jongeren. Er moest van alles geregeld en klaargezet worden voordat de drie weken met hen konden beginnen.
In de eerste dagen van deze periode werd Ruben ziek. Terwijl de jongeren naar de eerste conferentie gingen, bleven wij thuis. Ik gebruikte die tijd om opnieuw de drie kindergroepen te bezoeken die ik in de afgelopen jaren heb mogen opzetten. Het was bijzonder om de kinderen weer te zien. Sommige gezichten kenden we al, andere kinderen waren nieuw. Juist daar mochten we opnieuw zien hoe God in de loop van de tijd verdergaat met Zijn werk. Ook sprak ik veel met Esther, mijn vertaalster, en was er tijd om samen te bidden.
Ondertussen was het fijn om bij Richard en Trijnie thuis te zijn. Zeker toen Ruben ziek was, ervaarden we Trijnie’s liefdevolle zorg. Iedere avond stond er weer eten klaar. Ze vroeg hoe het ging, was er voor ons en zorgde ervoor dat we ons thuis voelden. Juist die eenvoudige, dagelijkse dingen waren heel waardevol.
Drie weken met de jongeren
Daarna volgden twee weken waarin we met de jongeren mochten optrekken. Tijdens verschillende jeugdconferenties was er veel ruimte voor Bijbelstudie, ontmoeting en gesprekken.
Een belangrijk thema was het doel van je leven. De vraag “What would Jesus do?” – Wat zou Jezus doen? kwam steeds terug. De jongeren kregen een armbandje met deze vraag mee als herinnering om ook in hun dagelijks leven na te denken over hun keuzes. Heb ik mijn hart al aan Jezus Christus gegeven? Wat betekent het om Hem te volgen, ook in alle kleine dingen? Naast de Bijbelstudies was er natuurlijk ook veel ruimte voor ontmoeting. We deden spellen, aten samen, lachten en spraken met elkaar.
Ook gingen we met de jongeren het dorp Chadzunda in voor evangelisatie. Samen mensen ontmoeten en het Evangelie delen was een waardevol onderdeel van deze weken.
Samen op pad
Naast de conferenties en het werk in de dorpen was er ook tijd om samen op pad te gaan. We bezochten verschillende mooie plekken in Malawi, beklommen samen de Mount Mulanje en gingen naar het Liwonde National Park. Als verrassing stond aan het einde nog een uitstapje naar GuliGufe op het programma.
Het waren mooie momenten van ontspanning, maar ook momenten waarop er nieuwe gesprekken ontstonden en we elkaar op een andere manier leerden kennen.
Na drie weken namen we afscheid van de jongeren. We kijken met dankbaarheid terug op deze periode en op alles wat we met elkaar mochten delen.
Een ontmoeting die diep raakte
Een van de ontmoetingen die mij persoonlijk het meest heeft geraakt, was die met een Nigeriaanse broeder in een klein kerkje in Liwonde.
Hij vertelde over de vervolging die hij vanwege zijn geloof had meegemaakt. Hij was met de dood bedreigd en zou worden gedood. Vijftien dagen lang verkeerde hij in een situatie waarin zijn leven gevaar liep. Er werd voor hem gebeden.
Na vijftien dagen werd hij bevrijd.
Zijn getuigenis maakte diepe indruk. Het liet iets zien van de werkelijkheid waarin sommige broeders en zusters leven, maar ook van Gods trouw en van de kracht van gebed. Een ontmoeting die niet zomaar vergeten wordt.
Terug naar de kindergroepen
Na het vertrek van de jongeren gingen we samen opnieuw naar de kindergroepen. Het was bijzonder om de kinderen weer te zien. We mochten met hen een Bijbelverhaal doen, samen zingen en spelen en gewoon tijd met elkaar doorbrengen.
Terwijl de kinderen enthousiast aan het spelen waren, stond er een oude man lachend toe te kijken. Hij keek naar wat er gebeurde en genoot zichtbaar van de kinderen. We vroegen ons af: zou dit een antwoord zijn op zijn gebeden?
Verschillende kanten van het werk
Naast het werk met de jongeren en kinderen was er ruimte voor allerlei andere werkzaamheden. Er waren verschillende gesprekken met Malawiaanse echtparen over hun huwelijk. Ruben hielp met het onderhoud en de reparatie van de zendingsauto’s en deed allerlei praktisch werk voor de missie. Ook werd er af en toe lesgegeven aan de kinderen van Richard en Trijnie.
Daarnaast bezochten we verschillende projecten. Deze bezoeken waren waardevol in de verdere oriëntatie op het werk en hielpen om steeds meer zicht te krijgen op waar ons hart ligt en waar onze Koning ons misschien wil gebruiken.
Ook de gesprekken met Richard en Trijnie waren hierin waardevol. Hun adviezen, de vragen die hij stelde en de manier waarop hij met ons meedacht, hielpen om verder te kijken en na te denken over de weg die voor ons ligt.
Dankbaar voor Richard en Trijnie
Een bijzonder deel van deze zeven weken was het verblijf bij Richard en Trijnie en hun gezin. We zijn dankbaar voor hun warmte en gastvrijheid en voor de manier waarop ze er voor ons én voor de jongeren waren. Hun liefdevolle zorg, de heerlijke maaltijden die ze iedere avond klaarmaakten en de gezelligheid aan tafel maakten dat we ons allemaal echt thuis voelden.
Ook mochten we ongeveer anderhalve week op hun kinderen passen, zodat Richard en Trijnie naar Nederland konden voor een aantal praktische zaken. Het was fijn om hen daarin te kunnen helpen.
Daarna was er nog een paar dagen ruimte om zelf weg te gaan en onze eerste trouwdag te vieren. Inmiddels zijn we alweer één jaar getrouwd!
Dankbaar weer thuis
Inmiddels zijn we weer terug in Nederland. Het is goed om thuis te zijn en Gods goedheid ook hier te mogen zien: in ons huisje, in het werk dat Hij geeft en in de liefde en warmte van familie en vrienden. “Uw Naam is Jahweh – Jireh, groot is Uw trouw!”
De zeven weken in Malawi hebben veel indrukken en ontmoetingen gebracht. We zijn dankbaar voor de jongeren en kinderen, voor de gesprekken, de Bijbelstudies en alle momenten waarop we iets mochten zien van Gods werk.
Tegelijkertijd zijn de voorbereidingen voor onze uitzending in januari, D.V., in volle gang. Er moet nog veel geregeld worden en er liggen nog verschillende vragen voor ons.
Wilt u daarom voor ons bidden? Bid om wijsheid voor de komende tijd, om Gods leiding in de keuzes die gemaakt moeten worden en om vertrouwen op Hem.
En wilt u ook Richard en Trijnie en hun gezin meenemen in uw gebed? Bid voor hen in al het zendingswerk dat God hun heeft toevertrouwd. Bid om kracht, wijsheid en bescherming, maar ook om rust en vreugde in het dagelijks leven. Dat God hen en hun gezin dicht bij Zich houdt en hen steeds weer genade geeft voor alles wat op hun weg komt.
Mocht u Macedonia Mission of ons, Ruben & Nienke, vanaf januari financieel willen ondersteunen voor het zendingswerk in Malawi, dan kunt u contact met ons opnemen via info@macedonia-mission.org.
We zijn dankbaar voor iedereen die meeleeft, voor ons bidt en op welke manier dan ook betrokken wil zijn!
Veel liefde van ons allemaal.
Soli Deo Gloria.
“Uw Koninkrijk kome; Uw wil geschiede, gelijk in de hemel, alzo ook op de aarde.”
